Twee langwerpige gewelven, allebei opgebouwd uit negen witte, holle segmenten, die in de lengterichting aan elkaar zijn bevestigd. Door de wijze van stapeling ontstaat er een langgerekt booggewelf met aan de buitenzijde een soort zaagtandmotief. Op de kopzijde is elk van de segmenten trapeziumvormig, maar er zijn twee verschillende vormen gebruikt: een met een klein en een met een groter oppervlak. De segmenten hebben aan één kopzijde een (giet?)opening, die met kleireepjes zijn dichtgemaakt. Bij object A is gebruik gemaakt van drie segmenten met een grote kopzijde (de twee 'voeten' en de 'sluitsteen') en zes met een kleine kopzijde daar tussenin. De openingen zitten bij de grote kopzijden aan een kant en bij de zes kleine aan de andere kant. Object B is opgebouwd uit negen identieke segmenten met een grote kopzijde, met de openingen allen aan dezelfde kant. De dichtgemaakte openingen zijn de enige 'versiering' van de objecten, verder hebben de vormen geen oppervlaktestructuur. Matte, witte afwerking.