Voor een zwarte achtergrond: gezicht en hals van de kunstenaar, aangebracht in zeer dikke verfpasta; vage aanduiding van ogen; neus en mond zijn als het ware weggevaagd. Verfpasta: superpositie van rood, roze, geel en zwart. Op verso-zijde, linksboven: gesigneerd en gedateerd 1984/96. // "In het oeuvre van Sam Dillemans (1965) primeert de verf. Zijn werken zijn een opeenstapeling van verflagen en gebaren. Laag na laag wordt krachtig maar met veel gevoel op het doek gezet. In zijn portretten is er altijd een sterke focus op het portret zelf. De achtergrond is niet meer dan dat. Dillemans spitst zich toe op een verregaand onderzoek van de gelaatsuitdrukking. Hij werkt enkel met bekende personen of mensen die hij ontmoet heeft, wat hem in staat stelt doorleefde portretten te maken die weergeven hoe hij de persoon ziet of ervaart. Dit zelfportret is opgezet in donkere kleuren. Hun gelaagdheid en rauwe expressie verraadt ook hier het lijf-aan-lijf-gevecht met de verf." (Ewald Peters in 'Schilde Kiest Kunst')
