Hellebaard met een lange punt op een houten steel. De bijl heeft de vorm van een halve maan. De haak vertoont sterke gelijkenissen met andere hellebaarden waarvan de vorm en gravering meermannen voorstellen. Onder de punt bevindt zich een bewerkte knop.
Een hellebaard is een wapen dat bestaat uit een lange stok, met daarop een speer en een bijl. Aan de andere kant van de bijl zit vaak een haak, zo ook in dit geval. Door de lange stok waren hellebaarden geschikt om iemand op een paard aan te vallen. Met een zwaard maakte je vaak geen schijn van kans, maar de hellebaard was hierin wel effectief. De bijl was bedoeld als aanvallend wapen, net als de speer. De haak was voornamelijk bedoeld ter afweer van een aanval.
Hellebaarden werden minder effectief toen musketten en andere vuurwapens hun intrede deden. Aan het einde van de zestiende eeuw nam het militaire gebruik van hellebaarden aanzienlijk af. Wel bleven zij onderdeel van ceremoniële uitrustingen en van de wapenuitrusting van lijfwachten. Op schilderijen van schutterijen of optochten van hooggeplaatste edellieden worden de aanzienlijke personen vaak geflankeerd door lijfwachten met hellebaarden.
Via het Huis van Arrest te Leiden in 1875 in de collectie van Rijksmuseum de Gevangenpoort gekomen.
